De rol van verbinder van onderzoek, onderwijs en werkveld

katiuskaOp 25 september ’14 hadden we een interne audit bij Communicatiemanagement (CM) om te bepalen hoe goed we het doen in de beoogde eindkwalificaties, onderwijsleeromgeving en toetsing. Het lectoraat Publab was gesprekspartner in één van de tafelrondes en de eerste vraag van het auditpanel aan mij was: “Wat houdt jouw rol als verbinder tussen lectoraat, werkveld en onderwijs rol nu eigenlijk in, wat doe je zoal op een dag?”. Een vraag die een uitgelezen kans biedt om in te zoomen op datgene waar het voor mij om draait, op dát ene bepalende waarom ik die rol wil.

De algemene uitleg zou zijn dat ik op organisatieniveau de mensen van het Publab (en hun onderzoeksprojecten, wetenschappelijke kennis en praktijkinzichten) koppel aan de docenten van CM (en hun kennis, onderwijscursussen en studenttoetsen). Het inbedden van de rol van onderzoek in HBO-opleidingen is een veelbesproken onderwerp en heeft grote aandacht sinds de HU zich profileert als university of applied sciences. Lectoraten spelen dan ook een belangrijke rol in de innovatie van het communicatievakgebied, door samen met het werkveld onderzoek te doen in de beroepspraktijk. Maar waartoe dat uiteindelijk leidt, dát bepaalt de kern van waar het voor mij om draait als verbinder: met studenten werken aan communicatieprojecten in de praktijk, vanuit een analyserende, onderzoekende, kritische rol, leidend tot nieuwe inzichten en adviezen waarmee het werkveld verder kan.

BhUo-QLCMAAL3ASEen telecomaanbieder die wil weten welke rol communicatie kan spelen bij veiligheid van haar werknemers in technische gebouwen? Mooie uitdaging voor derdejaars studenten in een praktijkblok over strategisch communicatie-advies. Een stichting gericht op duurzaamheid die internationale treinreizen aantrekkelijk wil maken voor verschillende doelgroepen? Interessant vraagstuk voor tweedejaars studenten in een onderwijsblok waarin ondernemerschap en analyse centraal staan. Een experiment waarin we sociaal-psychologische theorieën over afvalgedrag willen testen in wijkwinkelcentra? Zetten we 250 eerstejaars studenten mee aan het werk in een veldonderzoek in samenwerking met Nederland Schoon. 

De uitdaging blijft om die praktijkcasussen op het juiste leerniveau voor studenten toetsbaar te maken en te laten aansluiten bij hun leerdoelen. Daarnaast wil ik bereiken dat we zelf als docenten ook van zo’n casus leren, om het de volgende keer beter te doen. Naast evalueren, betekent dat in het Nederland Schoon project dat de betrokken eerstejaarsstudenten van destijds, nu in hun 2e studiejaar in de rol van projectmanager een plan van aanpak schrijven hóe we zo’n onderzoekscasus met Nederland Schoon als onderwijstoets kunnen organiseren en implementeren voor de nieuwe eerstejaarsstudenten. Zij denken na over de betrokken stakeholders, communicatiestructuur, tijdsplanning en organisatorische aspecten. En ik hoor de kwartjes vallen: wanneer ga je met elkaar om tafel om zo’n casus op te zetten, wie zijn de betrokken partijen voor zowel onderzoek, onderwijs als toetsing, hoe selecteer ik onderzoekslocaties, waar haal ik een vergunning vandaan? Op die manier maken we er een afgeronde leercyclus van en hoor ik de studenten, een studiejaar verder en wijzer, zeggen: “Nu snap ik wat er allemaal bij komt kijken als je een experimenteel veldonderzoek in het echt wilt gaan doen”.

Samen leren door te denken, te doen en te ervaren. Evalueren en vaststellen of leerdoelen zijn behaald, stilstaan bij successen én charmant opstaan nadat we een misser hebben gemaakt en we ons voornemen om diezelfde val niet nog een keer te maken. Leren is de cirkel rond maken. Door met elkaar in gesprek te blijven over de praktijkwaarde van onderzoek en studenten te betrekken bij de uitvoering en analyse van werkveldcasussen, kunnen lectoraten, docenten en studenten samenwerken. En in februari 2015? Gaan we een nieuw werkveldonderzoek doen met 250 studenten. Ik kijk er nu al naar uit.

Verder lezen?