‘Happy Sweet 16’ voornemens

JUDITH-NIEUWHappy Sweet 16! Wie de knipoog in deze nieuwjaarswens begrijpt, weet dat dit verwijst naar de – met name Noord-Amerikaanse – traditie van de coming of age viering van tienermeisjes op hun zestiende verjaardag. In dit geval verwijst het naar het nieuwe kalenderjaar. Het is 2016. Een moment waarop vooruit wordt gekeken en voornemens worden gemaakt.

Voornemens vond ik altijd onzin maar sinds vorig jaar ‘doe ik er ook aan’. Misschien is het mijn leeftijd, maar misschien ook de gekozen vorm. Ik doe er namelijk niet zomaar aan. We hebben een stukje persuasive design gebruikt om tot een voor ons geschikte manier van het maken van voornemens te komen. Een vorm die afgelopen jaar zo goed voor mij heeft gewerkt dat ik het nu weer doe. Geen lijstje met onhaalbaar grote, te vaag geformuleerde of gewoon te veel doelen. Maar een beperkte lijst, met concrete -, haalbaar en meetbaar geformuleerde voornemens die ik vervolgens deel met twee vrienden, waarmee er direct een sociale commitment aan vastzit en ik mijn support team heb gevormd (voor de ‘ga zo door’, de ‘weet je nog datjes’ en de ‘hoe gaat het nu met?’). Wederkerigheid staat hierin centraal. Ieder levert haar lijstje aan, wat de commitment bevordert. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat wij dit niet geheel zelf hebben bedacht. Het idee is vooral goed gejat van andere vrienden die dit al langer met succes en vooral ook met veel plezier samen doen.

Na het opstellen gelden er amper regels. Wanneer de lijst is gemaakt en gedeeld is het een startpunt van het wel of niet uitvoeren van de voornemens. Gedurende het jaar wordt er weer eens naar het lijstje gekeken, praten we over de voornemens, stimuleren en helpen we elkaar en aan het einde van het jaar maken we de balans op. Goed gedaan voor de voornemens die zijn behaald of met reden overboord gegooid. Ga zo door voor degenen die (nog) niet zijn behaald maar ‘work in progress’ of ‘net niet aan toegekomen maar neem ik graag nog mee’. (Let wel, hier geldt een van de weinige regels, namelijk dat dit er niet meer dan 2 mogen zijn, anders moet je achter je oren krabben.) En weg met de voornemens die toch niet meer relevant blijken. Jij bepaalt immers niet helemaal zelf jouw jaar. Dat is nu eenmaal ‘de leven’. Echter voor dat deel dat je zelf kunt beïnvloeden, helpt mij deze vorm om van alleen denken naar ook handelen, uitvoeren en afronden te gaan en creëert het ook een bijzondere band tussen de vrienden die dit met mij delen. En dat alleen is al heel veel waard. Mooi meegenomen dat ik nu ook vaker en uitgebreider kook en meer groenten eet.

Op een mooi 2016!